Uit eten, een festival, of een stranddag. Voor elke gelegenheid bedenk ik een reden om een nieuwe outfit te kopen.
Kopen doe ik voornamelijk online. Onzichtbare winkels die altijd open zijn waar ik anoniem mijn gang kan gaan; makkelijker kan het niet.
Mijn ‘obsessie’ met (fast) fashion zit mij niet lekker en ik vind het tijd om naar mijn eigen koopgedrag te kijken.
Definitie en context
‘Hoe verklein ik mijn fast fashion voetdruk en behoud ik mijn plezier in mode?’
Bovenstaande vraag staat centraal tijdens mijn zoektocht. Om deze vraag te beantwoorden wil ik onderzoek doen naar de volgende deelvragen:
Wat is fast fashion?
Op welke wijze gaan bestaande initiatieven fast fashion tegen?
Hoe verwerk ik mijn leerproces in een product of dienst?
Ook heb ik altijd al belangstelling gehad in het zelf maken van kleding. Ik heb de feedback gekregen dat dit project de kans bied om ook mijn eigen fascinatie te ontdekken. Hieruit is de volgende deelvraag ontstaan:
Welke stappen moet ik doorlopen om van een idee tot kledingstuk te komen?
Context
‘Style never sleeps and neither do we – we’re 24/7, dropping over 500 new products a week, so you always have the latest looks for less.’ (Boohoo, z.d.)
Talloze nieuwe collecties geven ons het gevoel achter de trends aan te lopen en moedigen ons aan om meer te kopen (ASN Bank, z.d.). De mode industrie wakkert verlangen aan.
Jaarlijks worden er wereldwijd 100 miljard kledingstukken geproduceerd (VPRO, 2018).
Van de 138 miljoen kilo textiel dat wij in Nederland samen jaarlijks weggooien, wordt slechts 70 miljoen kilo gescheiden ingeleverd en kan dus worden gebruikt voor product hergebruik of recycling. 65% van het textiel dat bij het restafval wordt gedumpt, is hier ook geschikt voor (VHT, z.d.).
Van het gedumpte textiel wordt van alles gemaakt, behalve nieuwe kleding. 1% van al het materiaal van de kleding die we kopen, is gemaakt van gerecycled materiaal (NPO, 2020). Recyclen is duur en dit hebben we er simpelweg niet voor over.
Er is sprake van een massaproductie van goedkope wegwerpkleding; Fast Fashion.
Closet Mass Index
Methode en Aanpak
Gedurende het proces heb ik verschillende methodes gebruikt:
Mindmapping
Deskresearch
Middels verschillende soorten deskresearch heb ik informatie over slow- en fast fashion verkregen.
Literatuur
Door literatuur te bestuderen ben ik tot de conclusie gekomen dat ik een informatief eindproduct/dienst wil ontwerpen.
Enquête
Door een enquête af te nemen onder de doelgroep kan ik ontwerpen afstellen op wensen en behoeften.
Documentaires, serie en video’s
Om informatie te verkrijgen heb ik onder andere Genaaid, Future Fashion, Unravel, Op volle retouren en Ted Talks bekeken.
Podcasts
Tijdens het proces heb ik podcasts geluisterd voor inspiratie, maar ook voor de sfeer tijdens het maakproces. Op aanraden van Belinda Werschkull heb ik de podcast van DAMN, Honey (aflevering 22) geluisterd. Dit vond ik de meest interessante podcast.
Live cast Pakhuis de Zwijger
Tweedehands winkels en kringloopwinkel
Moodboards & trendonderzoek
Om sferen te creëren en inspiratie op te doen heb ik moodboards gemaakt. Een aantal van deze moodboards zijn gericht op trends, aangezien ik hierop wilde inspelen met mijn eindproduct.
Musea
Best, good & practice
Gezien de breedte van het project liep ik soms vast. Hierom heb ik een best practice gedaan waarnaar ik richtlijnen voor het ontwerpproces kon opstellen.
Schetsen
Om nieuwe ideeën op te doen heb ik schetsen gemaakt.
Tutorials
Gezien ik dit nooit eerder met een naaimachine had gewerkt, heb ik tutorials op Youtube gekeken over het instellen van de naaimachine maar ook over het proces van een kledingstuk maken.
Fournituren winkel
Omdat ik met een oude naaimachine werk, kon ik niet alle informatie op internet vinden. Om toch verder te komen ben ik naar ‘Ria’s fournituren’ in Utrecht gegaan.
A/B Testing (nog niet afgerond)
Bij het testen van het eindproduct heb ik gebruik gemaakt van a/b testen om feedback te krijgen.
Uitvoering en experimenten
Aan het begin van het project heb ik aan de hand van vooronderzoek een onderzoeksvoorstel geschreven. De feedback hierop luidde samengevat; maak het minder groot en geef meer betekenis. Aan de hand van uitkomsten ben ik gestart met het uitwerken van mijn eerste ideeën.
Eerste uitvoering
Gezien de breedte van het onderwerp liep ik op dit punt vast. Ik ben materialen gaan fotograferen waardoor ik op het volgende onderwerp kwam; up-cyling. Up-cycling was voor mij een nog onbekend begrip. Ik dacht hierin mijn fascinatie om zelf kleding te maken kwijt te kunnen. Daarnaast kon ik er een concept aanhangen waardoor ik de kijker mee kon nemen in dit proces.
Vanwege de grote hoeveelheid kledingstukken, naaitechnieken en mogelijkheden heb ik besloten mij te focussen op tassen. Deze afbakening maakte het voor mij mogelijk te focussen en te specialiseren.
Daarnaast wordt de tas gezien als ultiem modeaccessoire. De tas is het middel om je te onderscheiden (Dijksterhuis, 2020).
Uit deze afbakening is het concept ‘Bag it up’ ontstaan.
Bag it up;
Een beweging waarbij het maken van nieuwe tassen met materialen van bestaande producten centraal staat. Middels een Instagram pagina wordt de doelgroep geïnformeerd, geïnspireerd en door middel van DIY video’s geactiveerd.
Nadat ik mijn proces en eerste ideeën te hebben voorgelegd, kwam de feedback op het volgende neer ‘Hoe ga jij je onderscheiden en wat wil je hiermee bereiken?’. Op deze vragen had ik geen antwoord dus hier ben ik mee aan de slag gegaan.
Concept – Nieuwe reis
Aan de hand van de feedback wilde ik ondervinden of storytelling een interessant middel was om in te zetten. Uit dit idee is het volgende concept ontstaan;
Textiel museum
Woensdag 30 september heb ik het textiel museum in Tilburg bezocht. In het textiel museum heb ik ontdekt wat textiel kan doen.
Ik besloot mij van af nu meer te focussen op mijn persoonlijke zoektocht en fascinaties. Ook wilde ik de onderzoeksuitkomsten visualiseren in plaats van enkel te richten op concepting.
Visuele storytelling
Ik ben verder gegaan met het idee om zelf tassen te maken van materialen van bestaande producten. Op deze tassen wilde ik door middel van visualisaties een verhaal vertellen.
[aesop_gallery id=”987″ revealfx=”off” overlay_revealfx=”off”]
Kennis
Tijdens mijn zoektocht heb ik in de praktijk gemerkt dat kennis ontbreekt; zowel de testpersonen als ik waren verbaasd over de onderzoeksuitkomsten over fast fashion.
Bij voldoende kennis wordt de basis gelegd voor de verandering van de houding (Renes & Hermsen, 2016)
De basis ontbreekt.
Hierom heb ik ingehaakt op de uitspraak ‘Het label in kleding communiceert niet.’
Middels labels aan de tassen wil ik de ontbrekende informatie delen.
[aesop_gallery id=”1278″ revealfx=”off” overlay_revealfx=”off”]
Als feedback op bovenstaande concepten heb ik gekregen dat de kijker zich moet kunnen inleven in de informatie en dat ik de uitkomsten van het onderzoek die er voor mijzelf uitsprongen, in het eindproduct moet verwerken. Aan de hand van deze feedback heb ik bovenstaande concept verbeterd.
Eindproduct (niet af)
Het tot stand gekomen eindproduct bestaat uit een expositie van drie tassen. Deze tassen zijn gemaakt van kapotte en oude spijkerbroeken. De tassen vertellen elk een verhaal door middel van het ontwerp van de tas, het label en het bijschrift. De informatie die wordt gegeven zijn de voor mij meest leerzame en opmerkelijke uitkomsten van mijn zoektocht.
[aesop_gallery id=”1415″ revealfx=”off” overlay_revealfx=”off”]
[aesop_gallery id=”1368″ revealfx=”off” overlay_revealfx=”off”]
De labels en tassen (niet af)
Worth to wear – Onze onnodige verspilling staat centraal.
The real deal – Begrippen greenwashing en planned obsolescence staan centraal.
Continue the journey – Impact van watergebruik staat centraal
Evaluatie en Conclusie
Mode moet niet verslavend, maar bevrijdend zijn. Dit gevoel heb ik teruggevonden door een nieuwe hobby te ontdekken; up-cycling. Mijn koopgedrag is niet in deze korte periode volledig veranderd, ik blijf fast fashion items kopen. Wel heeft de verkregen informatie diepe indruk op mij achtergelaten waardoor ik mijn koopgedrag ga aanpassen. Ik vind dat ik een geslaagde start heb gemaakt met de zoektocht naar een antwoord op de vraag: ‘Hoe verklein ik mijn fast fashion voetdruk en behoud ik tegelijkertijd mijn plezier in mode?’
Klik hier voor een reflectie op mijn handelen tijdens dit project.
Aantal woorden: 1303
Bronnen
AMFI. (z.d.). #ClosetMassIndex Guide. Google Docs. https://drive.google.com/file/d/1EofQ2iYoVnFVKPQRueSKBkYlh-vSNFFT/view
ASN Bank. (z.d.). Van fast fashion naar slow fashion. Voor de Wereld van Morgen. https://www.voordewereldvanmorgen.nl/van-fast-fashion-naar-slow-fashion
Bastiani, M., & Rivituso, C. (z.d.). New stuff on bags game. Instagram. https://www.instagram.com/accounts/login/?next=/camera60studio/%3Fhl%3Dnl
Boohoo. (z.d.). About Us at boohoo.com. Boohoo UK. https://www.boohoo.com/page/about-us.html
Dijksterhuis, E. (2020, 29 april). Hoe de tas is geëvolueerd tot het ultieme modeaccessoire. Het Parool. https://www.parool.nl/nieuws/hoe-de-tas-is-geevolueerd-tot-het-ultieme-modeaccessoire~b8e3b454/
IKEA. (z.d.). Duurzaamheid. https://www.ikea.com/nl/nl/this-is-ikea/sustainable-everyday/
NPO. (2020, 5 oktober). Nieuwsuur gemist? Start met kijken op NPO Start. www.npostart.nl. https://www.npostart.nl/nieuwsuur/05-10-2020/VPWON_1310934
PICKLE ME. (z.d.). picklemedesigns. Instagram. https://www.instagram.com/accounts/login/?next=/picklemedesigns/%3Fhl%3Dnl
Renes, R. J., & Hermsen, S. (2016). Draaiboek gedragsverandering (5de editie). Atlas Contact, Uitgeverij.
Sprangers, E. (2019, 13 december). Daily Paper lanceert samenwerking met Van Gogh Museum. Het Parool. https://www.parool.nl/nieuws/daily-paper-lanceert-samenwerking-met-van-gogh-museum~b57b1d641/
VHT. (z.d.). Textielrecycling. Vereniging Herwinning Textiel. https://www.textielrecycling.nl/onze-branche/alles-over-textielherwinning/
VPRO. (2018, 9 december). Future fashion. https://www.vpro.nl/programmas/tegenlicht/kijk/afleveringen/2018-2019/future-fashion.html
English Summary
Numerous new clothing collections give us the feeling that we are constantly following the trends and encourage us to buy more and more. The fashion industry is fueling desire. There is a mass production of cheap disposable clothing; fast fashion. I will take you with me on my quest to reduce my fast fashion footprint and maintain my enjoyment of fashion. Shocking facts about, inter alia, water wastage, the business model of companies and our own reckless behavior will make consider your own purchasing behavior and the difference you can make.
Tags
Studio Seminar, 2020, CMD Studio, Periode A, Duurzaamheid, Fast Fashion, Informatief, Bewustwording, Kleding, Label Design, Storytelling, Tassen